Olympus mju 7010

Olympus mju 7010 to aparat kompaktowy, który dysponuje szerokokątnym obiektywem z siedmiokrotnym zoomem optycznym.

Olympus mju 7010

Ocena VideoTesty.pl
GŁOSÓW

A Ty jak oceniasz?

Dziękujemy za oddanie głosu.
ZALETY
  • mechaniczna stabilizacja obrazu
  • szerokokątny obiektyw
  • autofokus może pracować w trybie śledzenia
WADY
  • szumy na zdjęciach wykonanych przy wysokiej czułości
  • mało wydajny tryb zdjęć seryjnych

Olympus mju 7010 to aparat kompaktowy, który dysponuje szerokokątnym obiektywem z siedmiokrotnym zoomem optycznym, mechaniczną stabilizacją obrazu oraz automatycznym śledzeniem ostrości. Urządzenie trafiło na sklepowe półki w sierpniu 2009 roku, a przeznaczone jest dla tych, którzy chcą dysponować szerokokątnym, funkcjonalnym, niedużym i atrakcyjnym wizualnie aparatem.

Olympus mju 7010

W pudełku z mju 7010 znajdziemy aparat, akumulator, ładowarkę, pasek na nadgarstek, kable USB i A/V, adapter karty microSD oraz instrukcję obsługi i płytę CD-ROM z oprogramowaniem Olympus Master 2.2.

Kompakt zbudowano na bazie matrycy CCD o efektywnej rozdzielczości 12 megapikseli (rozmiar fizyczny 1/2,33 cala) i czułości ustawianej w przedziale od 64 do 1600 ISO. Mju 7010 ma wbudowany obiektyw z siedmiokrotnym zoomem (osiem soczewek w siedmiu grupach) o ogniskowej zmiennej w zakresie od 28 do 196 mm (wartości odpowiadające małemu obrazkowi). Otwór względny przy szerokim kącie wynosi f/3.0, a przy wąskim – f/5.9. Obszar głębi ostrości w trybie normalnym zaczyna się od 70 cm, w makro od 10 cm, a w supermakro już od dwóch centymetrów. Czas naświetlania jest zmienny w zakresie od 1/2000 do 1/4 s, a w trybie nocnym do 4 s.

Olympus mju 7010

Olympus mju 7010 wszystkie wykonane zdjęcia zapisuje jako pliki JPEG w jednej z siedmiu rozdzielczości (maks. to 3968 x 2976 pikseli), przy czym w jednym wypadku obraz może mieć proporcje inne niż 4:3 – 16:9 dla zdjęć o wymiarach 1920 x 1080 punktów. Aparat umożliwia też rejestrację filmów w dwóch rozdzielczościach. Do wyboru są 640 x 480 pikseli albo 320 x 240 pikseli przy 30 kl./s, a ograniczeniem długości wideo jest to, że pojedynczy plik nie może przekroczyć rozmiaru 2 GB. Miejscem składowania zdjęć i nagrań są karty microSD/microSDHC lub xD. Do dyspozycji pozostaje także wewnętrzna pamięć urządzenia o objętości 36 MB.

Mju 7010 nie należy do kompaktów z najszybszym trybem zdjęć seryjnych. Jeśli fotografujący jest gotowy na zredukowanie rozdzielczości fotografii do trzech megapikseli (2048 x 1536 pikseli), to ten model Olympusa jest w stanie zapisać ok. 4 kl./s, natomiast przy pełnej rozdzielczości matrycy w ciągu sekundy zapisywane jest tylko jedno zdjęcie.

Olympus mju 7010

Olympus mju 7010 jest dostępny w jednym z trzech kolorów: srebrnym, tytanowym oraz różowym. Swoimi wymiarami i masą jasno potwierdza lokację w segmencie popularnych kompaktów: 97,5 x 55,7 x 26,2 mm przy 125 g (bez baterii i karty pamięci). Obudowa urządzenia w sporej części wykonana jest z metalu, a o jej grubości decyduje obiektyw, który jest otoczony łagodnie wznoszącym się pierścieniem silnie akcentującym go optycznie. Aparat nie przytłacza mnogością elementów. Z przodu obudowy pełna klasyka: obiektyw, lampa błyskowa, mikrofon i dioda podświetlająca autofokus. U góry są tylko włącznik i spust migawki. Komora na akumulator i slot na karty pamięci zostały umieszczone na spodzie urządzenia, gdzie towarzyszą gwintowi do statywu (niestety wykonanemu z tworzywa), głośnikowi i niczym nieosłoniętemu gniazdu uniwersalnemu (USB i A/V). Bardzo ascetyczne są boki aparatu: nie ma nich jakichkolwiek elementów, a jedynym wyjątkiem od tej reguły jest umieszczone po prawej stronie dyskretne ucho do mocowania paska.

Na tylnej ściance dominuje 2,7-calowy ekran LCD (HyperCrystal II, 230 tys. punktów) z możliwością pięciopoziomowej regulacji jasności. Na prawo od wyświetlacza swoje miejsce znalazły wszystkie elementy sterujące. Patrząc od góry mamy kolejno: przyciski do sterowania zoomem, pokrętło wyboru trybu, przyciski do wywoływania menu i przełączania się między odtwarzaniem a rejestracją, komplet klawiszy uniwersalnych z jednym centralnym oraz u samego dołu przyciski sterujące pracą wyświetlacza i do kasowania zdjęć/ustawiania funkcji dodatkowych (panorama, filtry, kompensacja cienia czy wybór ustawienia na podstawie pokazanych na ekranie różnic w balansie bieli lub ekspozycji). Wszystkie klawisze utrzymane są w „kwadratowym” stylu, a ich gęste rozmieszczenie powoduje, że przypadkowo można nacisnąć więcej niż jeden jednocześnie – jest to ewidentna wada aparatu.

Olympus mju 7010

Mechaniczna stabilizacja obrazu wspomagana przez możliwość podbicia czułości matrycy oraz technika kompensacji cienia to podstawowe cechy, które ułatwiają wykonywanie poprawnych zdjęć za pomocą mju 7010. Niewątpliwym ułatwieniem jest też tryb inteligentnej automatyki, który rozpoznaje pięć powszechnie fotografowanych scenerii i na tej podstawie dobiera ustawienia ekspozycji. Także użycie jednego z 15 programów tematycznych pozwoli na zabawę aparatem w stylu wyceluj i naciśnij spust migawki. Z kolei portretowanie osób jest prostsze dzięki użyciu technologii detekcji twarzy (do 16 w kadrze), która zapewnia należytą ostrość i ekspozycję fotografowanej osoby. Dodatkowo można włączyć tzw. tryb upiększania, który wygładza niedoskonałości cery. Z kolei użytkownicy chcący co nieco poeksperymentować mogą pokusić się o włączenie jednego z czterech filtrów artystycznych (pop-art, fotografia otworkowa, szkic, rybie oko).

Dla siebie znajdą coś także zwolennicy chwytania życia na gorąco oraz miłośnicy krajobrazów zarówno naturalnych, jak i miejskich. Dla tych pierwszych Olympus w mju 7010 przeznaczył tryb śledzący autofokousa, który automatycznie śledzi poruszający się obiekt i stale utrzymuje jego ostrość. System zapamiętuje również dane obiektu i nawet gdy wyjdzie on poza kadr i po chwili powróci w jego obszar, to śledzenie ostrości będzie kontynuowane prawidłowo. Dla drugiej grupy przeznaczono tryb tworzenia panoram bezpośrednio w aparacie – wystarczy kadrować poszczególne ujęcia stosownie do wskazówek wyświetlanych na ekranie.

Olympus mju 7010

Układ i wygląd wielojęzycznego menu (także po polsku) są bez zarzutu – wszystkie elementy są czytelne i pogrupowane w logiczne bloki. Interesująco rozwiązano sposób wyboru stopnia kompensacji ekspozycji: aparat po prostu pokazuje na ekranie poszczególne warianty kadrowanej sceny, co pozwala lepiej ocenić, która korekta przyniesie lepsze efekty. Podobnie zresztą można ocenić wpływ ustawień balansu bieli na finalny efekt – funkcja tym bardziej istotna, że brak jest możliwości ustawienia temperatury barwowej na podstawie wzorca lub ręcznej jej korekcji.

blog comments powered by Disqus